Archive for the Praca w szkole Category

PRAKTYKA UCZENIA SIĘ WE WSPÓŁPRACY

Model uczenia się we współpracy różni się od innych modeli nauczania tym, ze w celu wywołania uczenia się posługuje się odmiennymi strukturami zadania dydaktycznego i nagród. Struktura zadania wymaga, aby uczniowie współpracowali ze sobą w małych grupach. Struktura nagród pozwala nagra­dzać pracę zespołową oraz indywidualną.Uczenie się we współpracy opiera się na demokratycznej tradycji pedago­gicznej, idei aktywnego uczenia się i idei pluralizmu w wielokulturowych społecznościach. Praktyka uczenia się we współpracy wspiera się mocno na teorii i bada­niach. Badania wykazały korzystny wpływ uczenia się we współpracy na opanowanie materiału nauczania, występowanie zachowania kooperacyjnego i postawy wobec uczniów niepełnosprawnych.

Witaj! Nazywam się Izabela Berezowska i jestem stylistką modową. Bloga prowadzę w formie hobby. Znajdziesz tutaj artykuły modowe i także recenzje kosmetyków. Jeśli Ci się podoba to zapraszam do zostawienia komentarza.

BIEG LEKCJI W MODELU

Zadania uczenia się we współpracy wykraczają poza opanowywanie treści przedmiotowych. Obejmują także wzajemną akceptację członków grupy, sto­sunki wobec rówieśników i podnoszenie poczucia własnej wartości.Model uczenia się we współpracy ma kilka odmian. Najbardziej znane to metoda podwójnej oceny w zespołach uczniowskich (POZU), składanki i ba­dań zespołowych (BZ).Niezależnie od metody model charakteryzuje się trzema cechami: ucznio­wie pracują w zespołach; zespoły są mieszane; system nagród ukierunkowany jest na grupę. Bieg lekcji w tym modelu (syntaksa) składa się z sześciu głównych faz: podanie celów i wywołanie nastawienia; podanie wiadomości ustnie lub na piśmie,“zorganizowanie zespołów; praca w zespołach wspomagana w miarę potrzeb przez nauczyciela; sprawdzanie rezultatów; uznanie osiągnięć indywi­dualnych oraz grupowych.

Witaj! Nazywam się Izabela Berezowska i jestem stylistką modową. Bloga prowadzę w formie hobby. Znajdziesz tutaj artykuły modowe i także recenzje kosmetyków. Jeśli Ci się podoba to zapraszam do zostawienia komentarza.

WŚRÓD ZADAŃ I LEKCJI

Środowisko dydaktyczne modelu charakteryzują społeczne procesy demo­kratyczne; uczniowie są aktywni i podejmują odpowiedzialność za proces i wyniki uczenia się.Wśród zadań przedlekcyjnych szczególne miejsce zajmuje zaplanowanie najlepszych sposobów zorganizowania grup i zgromadzenia odpowiednich materiałów dydaktycznych do pracy w grupach.Podczas lekcji głównym zadaniem nauczyciela jest pomóc uczniom przejść od nauczania frontalnego do pracy grupowej i w miarę potrzeby pomagać zespołom w pracy.Inna niż w przypadku pozostałych modeli jest rola nauczyciela jako osoby prowadzącej lekcję: z głównego aktora staje się on reżyserem pracy w małych grupach. Znacznie więcej czasu zajmuje mu pomaganie uczniom w pracy zespołowej niż podawanie materiału. Zadania polekcyjne, zwłaszcza ocenianie, sprowadzają się przede wszy­stkim do nagradzania grup i pojedynczych uczniów oraz demonstrowania w innych jeszcze formach uznania dla włożonego wysiłku i osiągnięć.

 

Witaj! Nazywam się Izabela Berezowska i jestem stylistką modową. Bloga prowadzę w formie hobby. Znajdziesz tutaj artykuły modowe i także recenzje kosmetyków. Jeśli Ci się podoba to zapraszam do zostawienia komentarza.

NAUCZANIE POSZUKUJĄCE I DYSKUSJA

Opiszemy swoisty model nauczania, a mianowicie nauczanie poszukujące (zwane niekiedy poszukującym uczeniem się). Pod względem formalnym jest on porównywalny z innymi modelami przedstawionymi w poprzednich rozdziałach, jak model nauczania pojęć, nauczania bezpośred­niego lub uczenia się we współpracy. Dyskusja zaś jest metodą, która może występować w rozmaitych modelach. Postanowiliśmy połączyć te dwa tema­ty, ponieważ nauczanie poszukujące, jak zobaczymy, wykorzystuje głównie dyskurs i dyskusję. W tym modelu, inaczej niż w poprzednich, nie chodzi o    podanie wiadomości, przedstawienie pojęć i umiejętności. Rola nauczyciela polega tu na zetknięciu ucznia z problemem, stawianiu pytań i ułatwianiu dialogu.

Witaj! Nazywam się Izabela Berezowska i jestem stylistką modową. Bloga prowadzę w formie hobby. Znajdziesz tutaj artykuły modowe i także recenzje kosmetyków. Jeśli Ci się podoba to zapraszam do zostawienia komentarza.

W OGÓLNYCH ZARYSACH

Nauczanie poszukujące nie powiedzie się, jeśli nauczyciel i jego uczniowie nie opanowali techniki dyskutowania i jeżeli w klasie nie wy­tworzyły się normy umożliwiające otwartą i szczerą wymianę myśli. Na początek omówimy w ogólnych zarysach nauczanie poszukujące i dy­skusję oraz procesy poznawcze, których kształtowaniu służy jedno i drugie. Potem odwołamy się do badań, na których wspiera się teoria nauczania poszukującego. Na koniec powiemy, co powinien robić nauczyciel, gdy stara się wypracować własną wersję nauczania poszukującego, i podamy szczegóło­we wskazówki, jak prowadzić w klasie efektywną dyskusję. Będzie też mowa, jak bardzo ważne jest wykształcić uczniów na czynnych uczestników systemu klasowego dyskursu i jak początkujący nauczyciel może zmienić niektóre z powszechnie występujących w szkołach nieefektywnych schematów dysku­towania.

Witaj! Nazywam się Izabela Berezowska i jestem stylistką modową. Bloga prowadzę w formie hobby. Znajdziesz tutaj artykuły modowe i także recenzje kosmetyków. Jeśli Ci się podoba to zapraszam do zostawienia komentarza.

EFEKTYWNE POSŁUGIWANIE SIĘ MODELEM

Efektywność posługiwania się modelem nauczania poszukującego wyma­ga zrozumienia kilku istotnych spraw. Jak zobaczymy, wiążą się one z kon­kretnymi sposobami nauczania. Uczniowie mają myśleć, rozwiązywać problemy i odkrywać. W tak sfor­mułowanym celu kształcenia nie ma nic nowego. Strategie nauczania nazy­wane metodą odkryć, metodą problemową, metodą dociekania, nauczaniem indukcyjnym mają długą i godną tradycję. Sięgająca starożytnej Grecji meto­da sokratyczna podkreśla wagę rozumowania indukcyjnego i dialogu w nau­czaniu. John Dewey (1933) pisał o doniosłości „myślenia refleksyjnego” i o tym, co powinien czynić nauczyciel, aby pomóc uczniom wyrobić umiejęt­ności i procesy produktywnego myślenia.

Witaj! Nazywam się Izabela Berezowska i jestem stylistką modową. Bloga prowadzę w formie hobby. Znajdziesz tutaj artykuły modowe i także recenzje kosmetyków. Jeśli Ci się podoba to zapraszam do zostawienia komentarza.

NAJOGÓLNIEJSZY CEL

Jerome Bruner (1960; 1962; 1966) podkreśla wagę uczenia się przez odkrywanie i działań nauczyciela, dzięki którym uczniowie stają się „konstruktorami” własnej wiedzy.Najogólniejszym celem nauczania poszukującego jest wspomaganie ucz­niów w nauce stawiania pytań, poszukiwania odpowiedzi i rozwiązań, aby zaspokoić własną ciekawość, oraz budowania własnych teorii i koncepcji. Ruch reform programowych, który w latach pięćdziesiątych i sześćdziesią­tych ogarnął Stany Zjednoczone, pozostawił po osobie konkretne metody nauczania poszukującego wielu przedmiotów szkolnych.W przedmiotach przyrodniczych i społecznych nauczanie poszukujące skupia się na rozumowaniu indukcyjnym i procesie badawczym właściwym dla metody naukowej.

Witaj! Nazywam się Izabela Berezowska i jestem stylistką modową. Bloga prowadzę w formie hobby. Znajdziesz tutaj artykuły modowe i także recenzje kosmetyków. Jeśli Ci się podoba to zapraszam do zostawienia komentarza.

OPRACOWANA WERSJA NAUCZANIA

Na przykład Richard Suchman (1962) opracował wersję nauczania poszukującego, którą nazwał metodą dociekania. Nauczy­ciel styka ucznia z czymś zagadkowym lub zawierającym sprzeczność. W ten sposób rozpala ciekawość i motywuje do dociekań, jak w następującym przykładzie:Nauczyciel trzyma w rękach termoskop składający się z dwóch małych banieczek połączo­nych szklaną rurką częściowo wypełnioną czerwonym płynem. Kiedy nauczyciel kładzie rękę na prawej banieczce, czerwony płyn zaczyna bulgotać i przepływa na lewą stronę. Kiedy nauczyciel położy rękę na lewej banieczce, płyn bulgoce i przemieszcza się na prawą stronę. Nauczyciel pyta uczniów, dlaczego płyn przepływał z jednej strony na drugą. Gdy uczniowie zastanawiają się nad odpowiedzią, nauczyciel zachęca ich do zbierania informacji o termoskopie i czerwonym płynie, produkowania hipotez lub teorii wyjaśniających zjawisko i do obmyślania sposobów weryfikacji swoich teorii.

Witaj! Nazywam się Izabela Berezowska i jestem stylistką modową. Bloga prowadzę w formie hobby. Znajdziesz tutaj artykuły modowe i także recenzje kosmetyków. Jeśli Ci się podoba to zapraszam do zostawienia komentarza.

STRATEGIA POSZUKIWANIA

Suchman interesował się głównie elementarnym kursem nauk przyrod­niczych. Istnieją też podobne programy z przedmiotów przyrodniczych i spo­łecznych dla szkół średnich (np. Schwab 1965). Jeżeli strategię poszukiwania stosujemy na lekcjach z takich dziedzin wiedzy, jak nauki humanistyczne lub historia, właściwy tym dziedzinom proces badawczy będzie wyznaczać bieg lekcji. Na przykład Edwin Fenton (1966) opracował metodę nauczania historii i nauk społecznych, którą na­zwał podejściem indukcyjnym. Fenton pragnął, aby uczniowie stawiali takie pytania, jakie mogliby postawić historycy, aby prowadzili analizę historycz­ną, weryfikowali koncepcje i teorie, wyszukując w materiałach artefakty.

Witaj! Nazywam się Izabela Berezowska i jestem stylistką modową. Bloga prowadzę w formie hobby. Znajdziesz tutaj artykuły modowe i także recenzje kosmetyków. Jeśli Ci się podoba to zapraszam do zostawienia komentarza.